Żywymi atenuowanymi są szczepionki przeciwko:
Takie szczepionki przechodzą proces atenuacji — osłabienia mikroorganizmu ze zmniejszeniem wirulencji przy zachowaniu pierwotnej antygenowości.
Żywych atenuowanych szczepionek nie podaje się kobietom w ciąży (dla ostrożności) ani przy niektórych stanach niedoboru odporności.
W przypadku podejrzenia niedoboru odporności wymagana jest obowiązkowa konsultacja immunologa. Przy niektórych z tych schorzeń żywe szczepionki są przeciwwskazane, natomiast wskazane są wszystkie dodatkowe nieżywe (inaktywowane) szczepionki.
Wszystkim pozostałym osobom podawanie żywych szczepionek jest bezpieczne.
Cechą charakterystyczną żywych szczepionek jest to, że pozajelitowe żywe szczepionki mogą na siebie wzajemnie oddziaływać. Dlatego dwie pozajelitowe żywe szczepionki należy podać albo w odstępie 1 miesiąca, albo w tym samym dniu.
Inne typy szczepionek (nieżywe lub niepozajelitowe żywe) można podać z dowolną inną (żywą lub nieżywą) szczepionką — w tym samym dniu lub w dowolnym innym dniu.
Szczepienia są proste.
Załóż osobisty kalendarz szczepień